Hayat En Güzel Hediye...

Popüler kültürün tüketimi teşvik oyunu diyenler, içi kıpır kıpır olanlar, amaaannn yıllardır evliyiz bizden geçti sevgili olmak diye ah çekenler, gerilenler, hediye almayı sevmeyenler, sevgilinin yolunu güllerle donatanlar, plan yapmayanlar, Allahım şu gün bir bitse de huzura kavuşak diye dua edenler, yalnız kalpler, çiftler, romantizmle arası fena halde bozuk olanlar, bizim aşkımıza senede bir gün yeter mi allasenciler, Leyla'dan geçme faslında olanlar, dört bir yanımızı saran kalpler, güller, mumlar, kırmızılar, aşk nameleri... Derken, bir "14 Şubat Sevgiller Günü"nü de geride bıraktık. Başımız göge erdi mi? Bilmem! Güzel olan dikkatimizi sevgiye, sevgiliye ve aşka yoğunlaştırmamız bana kalırsa.

Sevgililer Günü'nde hediye gerekli midir? Şartlar uygunsa neden olmasın. Hediye almanın ve vermenin mutluluğunu yaşamak çok insani bir haz. Hediye almak sevginin bir göstergesi midir? Elbette hayır! Gerçek sevginin çek edilmeye ihtiyacı yoktur ki, armağanlar sadece yaşamı renklendiren bir obje. Böyle düşünmemin nedeni belki de eşimdir. Özel günlerin hiçbirini atlamaz, mutlaka "özel" bir hediye bulur. Sıradan bir günde bile incelikle düşünülmüş, yaratıcı hediyeler alırım kendisinden:) Akşamları eve elinde bir buket çiçekle dönenlerdendir. Çıktığımız her tatilde mutlaka bir çiçek koparıp verir. Çiçeksiz döndüğüm tek bir seyahatimiz olmadı diyebilirim rahatlıkla.

Geçenlerde Mersin'e gitmişti tek başına. Malum oralarda hava Ankara'ya göre daha ılık. Menekşeler açmış. Yanında değilim ki koparıp versin. Teknolojiyi kullanarak ilan-ı aşk etti kocam:) Puslu ve soğuk bir Ankara gününde, battaniyemin içine gömülmüşken, bir baktım ki cep telefonuma harika bir mor menekşe fotoğrafı gelmiş. Ne sevimli bir hediye değil mi? Yaratıcı ve doğa dostu üstelik :)

Sevgililer günü gelmiş, acaba hatırlayacak mı? Hediye alacak mı? Bir sürpriz  hazırlar mı? gibi gerginliklerimiz hiç olmaz bizim. Hediye almayı da vermeyi de çok severiz her ikimizde. Bu sevgililer gününde de her zamanki gibi yaratıcı, üzerinde düşünülmüş, emek verilmiş hediyeler aldım. Tek farkla! Bu kez sadece hediyelerimi değil, paketlerini de çok sevdim. Atmaya kıyamadım, sakladım onları çünkü kırmızı fiyonklu paketlerin üzerinde şöyle bir siticker yapıştırılmış; "Hayat en güzel hediye"

Yanında bir demet mor sümbülle takdim edilen hediye paketlerimin birinden el yapımı, çeşm-i bülbül (renkli kristal çubukların belirli bir düzen içinde kristal kütlesine eklenerek döndürülmesi ve özel bir ustalıkla burulması ile ortaya çıkarılır) serisinden bir çift kristal serçe çıktı. Kutunun bir kenarında da; "Camın ustası/ Hayat (detayda) güzeldir" yazıyordu. Şişe Cam topluluğundaki Paşabahçe'nin fikri bu... Nasıl güzel, nasıl anlamlı mesajlar  veriyor yaşam sanatının inceliklerine dair... "Hayat en güzel hediye, Hayat (detayda) güzeldir" Hediyenin değerine değer katan bu şahane mesajların fikir sahiblerine gönülden teşekkürler... Tabii en çok da eşime :)

Serçelerime bir çift güvercin resmi eşlik etti akabinde...

Sonra eğlenceli bir paket daha... Ondan da alfabeden oluşan kurabiye kalıbı seti çıktı.

Yeni kalıplarımla henüz kurabiye pişiremedim ama hemen imzamı attım: MARTI :)

Martı, eşine ne hediye etti?

Hediye paketlerinin kırmızı fiyonklarını üstüne yapıştırıp, kocaman bir öpücük kondurdu. "Hayat en güzel hediye", ben de öyle:)