Gülden İle Hoca'lara Duyurulur...

Günlerdir elimden düşmeyen bir kitap var. Eski bir dost, eski bir sevgili. Aslında sevmem "sevgili" kelimesini. Gelip geçici bir hevesmiş gibi gelir bana sevgili... Değiştirilebilen, yerine bir başkası konabilen bişeymiş gibi....

Halbuki ben onun yerine başka bir kitap koyamadım:)  Onun için sevgili olamadık belki de onunla hiç. O, "sevgilim" değil, "sevdiğim"dir. Yılların eskitemediği, dönüp dönüp okuduğum, her seferinde altı çizilecek yeni cümleler bulduğum, başka bir dilde yazılmış, başka türlü bir kitaptır "Gülden ile Hoca"...

İlk kez 1994'de yani benim üniversiteye başladığım yıl yayınlanmıştı. O dönem kitabı satın alma nedenim tamamen egosal ölçekteydi. "Vay canına! biri ismime bir kitap yazmış, hem de bir sevda yorumu kitabı" diye, raflarda dizi dizi duran yüzlerce arkadaşının arasından törenle çekip almıştım onu:) O gün bugündür hep kalbime arkadaşlık etti. En sevdiğim kitaplarım arasında yeraldı.

Bir yürek dökümü derlemesidir Gülden ile Hoca. Yazarı Ahmet İnam, kendini "Ahmet Hoca, hayatın Anadolu Lisesi son sınıfından terktir. Şimdilerde, Sevda Berberi'nde kalfa olarak çalışmaktadır. Hangi söz tıraşının ne gibi gerçekleri yansıttığı üstüne gözlemleri vardır" şeklinde ifade eden bir felsefe profesörüdür.
Kitap, geçtiğimiz yıllarda ismi "Bir Sevda Yorumu Kitabı Gülden ile Hoca" olarak değiştirilmiş ve ikinci bir önsöz eklenmiş olarak Okuyan Us Yayınları'ndan yeniden çıktı. En çok okunanlar listesinde göremezsiniz. Çünkü okuması kolay, anlaması zordur! Yazar da hakvermiş olmalı ki bana, yeni eklediği sunu bölümünde, "Her kitap, her okurun değil. Belli titreşimleri algılayıp, önemseyenlere yazılmış bir kitap. Her yüreğin sesi değil" şeklinde bir açıklama getirmiş okura.
   

"...Bu kitap, zor günlerimde yazıldı. Kazıyıp yazıladığım dünyadaki bir sevdayı beyan eder. Dilimi anlayanlar okuyup eyleşsin." der Ahmet Hoca, sevda yorumu kitabının arka yüzünde. Yıllardır Gülden ile Hoca'yı okuyup eyleşiyorum. Başka Güldenler başka Hocalar da var elbet. İstedim ki onlarda "okuyup, eyleşşin." Kitaptan beğendiğim bölümleri, çektiğim çiçek fotoğraflarıyla kalplerinize gönderiyorum. Tüm Gülden'lere ve Hoca'lara Uçan Martı'dan sevgilerle...  

"Sevdalaşalım mı?" dedi Hoca, şaşırdı, şaştı Gülden. "Bilirim, güvenirim, öğrenirim, beni seversen" dedi. "Yalnızca, bilemem, nasıl seveyim seni Hoca? Sevilmeyi bilirim de sevmede toyum". "Sevmede noksan isen, nasıl bilirsin sevilmeyi? Mızmızım, edilgenim, Gülden'im. Sanma ki ben bir öğretmenim: Öğretirken, öğrettiğinden öğrenemeyen Hoca, Güldensizdir iyice. Bana nasıl sevileceğini öğretirken, beni sev."

"Sorgucunu düzeltip sordu, Sorgucu Hoca: "Tam Hoca gibi severken, Güldenleştim, şimdi Gülden gibi sevmeye başladım; neden sürmedi bildiğim gibi sevmek?" "Madem hocasın anlaman gerek: Hoca gibi sevince, sevda dönüşür, çünkü, fırlar öne, artık karışılmaz sevdaya, sevda önde gider, dönüşür, çeşitlenir. Değişmeye dayanacak yüreğin yoksa, sevme Hoca: Sevda seni senden alır, öteler, ötekine katar, çoğalırsın; durdurur aklını. Çünkü tekler, çünkü tutar. Kim gibi seversen sev, sen Hocasın. Nice Hoca bunu anlayamadığı için, sevdayı kurutmuş ya da Hocalığı unutmuştur."

"Güldenimsi bir kız, Hocayı sevebileceğini düşündü. Ve korktu. Korku yolda koyandır.

Korku kişiyi kendinden alıkoyandır. Binlerce kızın Hoca taslaklarıyla yaşamlarını üleşmesi bu yüzdendir. Hoca, korkanlara gülümsemesiyle tanınmıştır."

"Ayrılmalar ne kadar çeşitlidir! 1001 çeşit! Gaflet ayrılıkları vardır ki en çarpıcıları bunlardır. Yıllarca ya da aylarca sevda oyunu oynanır. Oyunda, bir taraf, rahatsızlıklarını içine atıp, sürekli dolar. Bir sabah uyanır, apansız koparıverir ipleri. "Ne oldu?" der, öbürü, kıç üstü düşmüş sevda küheylanından, "her şey ne güzel gidiyordu!"

"İşine kendini iyice ver ki, sevda falan düşünmeyesin." Sevda özürlü insanlar böyle der."

"Nasıl sevişir Gülden'le Hoca? Nasıl isterlerse, öyle. Çünkü bulmuşlardır birbirlerinden bedenlerini. Doyururlar ve doyarlar. Sevişmenin canla canlandığını, ten heyecanının ancak canda can bulduğunu anlamışlardır. Canlar sevişiyorsa, tenler de. Muhabbet ve içtenlik varsa, tenler uyuşur, tadarlar birbirlerini. Cinsel sorunları olanların cansal sorunları da vardır."

"Çekişmeler, kavgalar. Var olmak, kendini kanıtlamak, kimi zaman bir düşünceye, bir inanca hizmet amacıyla... Bu çekişmelerin çoğunda, karşımızdakini anlamamak için ne denli çok direnç gösteririz. Demek ki sevdadan payımızı alamamışız, demek ki çiğ yanlarımız pek çok. Seven anlar. Yazık ki, her anlayan sevemez. Sevmek hemen uzlaşımlara girivermek değildir. Sevebilenlerden midesi rahatsız olan pek azdır. Umursamaz, boşveren de değildir, seven. Seven,tartışabilen, yenilgisini bile sessizlikle kabul edendir. Sevenin dünyası tükenmez. Çevremizdekiler, gün gelir, yaşayabileceğimiz bütün dünyaları bir bir ortadan kaldırabilirler. Sevenin her zaman bir yaşayacak dünyası olmuştur. Sevdiği onu yapayalnız bırakıp gittiğinde bile."

"Sevda dersinin ev ödevi çoktur. Ağırdır. İnsanı çileden çıkaran problemler vardır, her dersin sonunda. Çözümlerin doğru olup olmadıkları sevdazedeler öldükten sonra anlaşılır. Şurası kesindir: Yapılmayan her ödev, sevdayı zedeler, öldürür, bitirir."

"Canlarını birbirine dolayıp, ten alıp ten veren, canlaşan kimlerdir? Gülden'le Hoca sevdası yazın doruğa erer. Kirazlar meyva vermiş, bahçedeki ıslak çimenin kokusu ruhu sarmıştır. Gelecek uzun sonbahar ve kış geceleri, ilkbahar sabahları: Gülden'le Hoca'ya yaz yaraşıyor. Sayfiye sevdası değil onlarınki. Kıyılardaki budala kentli, serhoş koklaşması değil. Tenhada, kuzluk bir yerlerde, düşüncenin dinginliğinden ateş almış tadışma. Gülden ile Hoca'nın göbek adı muhabbettir."

Muhabbetiniz bol, sevdiğiniz ve sevdanız daim ola...