Merhaba...

Uzun bir aradan sonra herkese merhaba,
Ne güzel ve anlamlı bir sözcüktür "Merhaba" Farsça kökenli olup, "Benden size zarar gelmez" anlamına gelir. Ne hoş değil mi?
Karşılaştığım tüm insanlara, hayvanlara ve bitkilere gülümseyerek içten bir "Merhaba" derim ilk önce. Halikarnas Balıkçısı Cevat Şakir Kabaağaç'da bu sözcüğün büyüsüne kapılmış olacak ki yazılarına ve sohbetlerine hep "Merhaba" ile başlar. Hatta manevi oğlu Şadan Gökovalı'ya yaptığı vasiyetinde de şunları söyler; "....Suat (oğlu) sık sık ziyaret edebilmeleri için İzmir’e gömmek istediklerini söylüyor. İstemem yahu. Bodrum’u severim bilirsin. Beni ziyaret için çocuklar arasıra da olsa gezmiş, hava almış olurlar. Zaten ben saygı duruşu isteyecek değilim ya. Balıkçı’ya bir Merhaba yaraşır.”

Sessiz sedasız çıktığı tatilden dönen Uçan Martı'ya da elbet ağız dolusu bir merhaba yaraşır.

MERHABA dostlar...

Sevgili Aslı geçtiğimiz haftalarda beni sobelemişti, ancak tam tatile çıkmak üzere olduğumdan sorularına yanıt verememiştim. Kısmet tatil dönüşüneymiş:)

1.Blog yazmaya ilk ne zaman başladın?

Sözcüklerin gizli bir tılsımı olduğuna inanırım. Büyülü bir dünyadır sözcüklerle oynaşmak. Yazmanın güçlü bir enerjisi vardır. İçsel bir yolculuk başlatır, rahatlatır, keşfettirir, hiç bilmediğiniz denizlere yelken açtırır...
Kendimi bildim bileli yazmayı hep çok sevmişimdir. Lisede ajandalar dolusu yazdım. Benim için bir çeşit meditasyondu yazmak, o dönemlerde. Yazdıklarımın okunması da en büyük korkulu rüyamdı ayrıca. Köşe bucak defterlerimi saklardım. Yıllar sonra ne büyük bir ironi ki yazdıklarımı saklamak bir tarafa, blogum aracılığıyla dünya aleme ilan ediyorum:)

Blog...
Herşey bir gece yarısı içimden gelen bir sesin "yaz" demesiyle başladı. Çünkü yazmayı yaklaşık 7 yıl önce tamamen bırakmıştım. Bir çocuk gibi küstüm yazıya. Sadece yazıya mı?
Derken... kör kuyulardan adım adım çıktım aydınlığa. Bembeyaz bir martı kanatlandı gökyüzüne. Şimdi her çıktığım yolculukta, tepemde beyaz bir martı uçar. Gözümün içinden ruhuma bakar, elbisem olan insan bedenime aldırmadan...
Ilık bir bahar akşamı avcuma düşen beyaz bir tüyle ve "Yaz, çünkü bu senin yolun" diyen iç sesimle doğdu "Uçan Martı"...

2. Blog yazısı konularının belli bir çizgide olmasına özen gösteriyor musun?

Blogumun içeriğini ilk yazım "Martı Jonathan..." da anlatmıştım. Hayatın farklı katmanlarında yaptığım uçuşları ve deneyimleri paylaşıyorum blogumda. Sorunun tam cevabı aslında ilk yazımın son paragrafında...

"Martı Jonathanlar gibi insan Jonathanlar da var tabi. Hayatın karmaşası içinde ufka bakmayı başarabilen, hayatın anlamını kavrayan ve yaşamın kendilerine sunduğu nimetlerden azami ölçüde yararlanmaya çalışan "İnsan Jonathanlar"... Öğrendiklerini bütün samimiyetleri ile paylaşıp diğerlerinin hayatlarını da anlamlandırmaya çalışan sevgi dolu Jonathanlar...Yaşamın gizli kalmış güzelliklerini birlikte keşfetmek isteyen İnsan Jonathanlar'a bu blog..."

3. Blog yazmayı ne kadar sürdüreceksin?

Bilmem... hiç düşünmedim. Ben sadece şuanın keyfini çıkarmakla meşgulüm.

4. Blog yazmak senin için eğlenceli bir uğraşken şimdi artan bekleyiş yüzünden zorunlu bir hal almaya başladı mı?

Artan bir bekleyiş var mı bilmiyorum. Olsa da olmasa da benim amacım sadece yazmak, bu da hiçbir zaman bir zorunluluk değil, "yol" benim için.

5. Blog yazmak için gün içinde bazı şeylerden feragat ediyor musun?

Çalıştığım için "Canım ne zaman isterse o zaman yazarım" gibi bir lüksüm yok. O nedenle zamanımın önemli bir bölümünü bloguma ve diğer blogger dostlarıma ayırıyorum. Bu da şu demek oluyor. Akşam yemeği sonrası ayaklarımı uzatıp TV karşısında dinlenmek yerine çalışma odasında kendim için mesaiye devam:) Bundan şikayetçi miyim? Asla! Tabii sevgili eşimin bu konudaki desteği ve anlayışının da altını çizmem gerek. Kendileri blogumun en fanatik takipçisidir:)

Ayrıca bloguma girdiğim her yazı, (galiba buna "post" deniyor) fotoğraf ve sayfa düzeni için büyük emek harcıyorum. Bazen binlerce fotoğraf içinden en uygun kareyi seçebilmek adına arşivime defalarca bakıyorum. Estetik kaygıları yüksek bir kişilik benimkisi işte!

Ben de bloglararası oyun gereği; Zeren , Burcu ve Sibel'i sobeliyorum.